Postimi im përmbyllës

1

Vëmë bast?

Erdhi dita që dhe autori juaj i dashur të provojë fatin në emigrim, duke vijuar e forcuar traditën krenare të Kombit Shqiptar dhe gjithnjë duke ndjekur dhe vetë këshillat që i kam dhënë lexuesve për të synuar së pari botën anglo-saksone.

Dhe duke qenë se secili prej nesh e njeh mirë aftësinë e medias bashkëkohore për të “shitur” një version të realitetit që, ndonëse bindës nga largësia, përputhet më shumë me qëllimet e vetë medias sesa me realitetin në teren, mbështetja veçse në këtë burim për të njohur situatën në Hapësirën Shqiptare do e bënte çdo autor qesharak. Shkëputja fizike dhe afatgjatë nga Shqipëria duhet me doemos të sjellë dhe ndërprerjen e shkrimeve për të shmangur situatën e sa e sa bashkëkombësve dashamirës që shkruajnë për problemet shqiptare nga largësia e emigracionit dhe e gjejnë veten thjesht duke i bërë jehonë frymës së medias, pa kontribuar ndonjë gjë origjinale në debatet e ditës. Kështu pra, ky do jetë me doemos postimi im i fundit në blog.

Për të mos lënë me kaq këtë postim përshëndetës, më poshtë do përmbledh shkurtimisht pak pika ndër të shumtat që kanë mbetur pa u trajtuar ndër vite në këtë blog, duke qenë se puna për këto postime tashmë kishte nisur me kohë. Sigurisht, “shkurtimisht” është një term relativ dhe ky mund fare mirë të përfundojë si postimi më i gjatë në blog.

Ashtu si për çdo postim tjetër, idetë e mëposhtme janë të miat dhe nuk ndahen domosdoshmërish nga Bardhyli.

Le ta nismi me…

Continue reading “Postimi im përmbyllës”

Llogaridhënia në një sistem demokratik

Ndonëse thuhet shpesh që një qeveri e zgjedhur me metoda demokratike duhet tu japë llogari qytetarëve të cilët e kanë zgjedhur, ky parim duhet detajuar më tej.

Zinxhiri i drejtë i llogaridhënies nën një sistem demokratik është i tillë: shumica qeverisëse i jep llogari qytetarëve që e kanë votuar, ndërsa këta të fundit japin llogari tek qytetarët që votuan për forca të tjera politike (pas logjikës demokratike, ata që nuk votojnë nuk kanë të drejtë të ankohen apo kërkojnë llogari fare).

Është në fakt qesharake që një votues i djathtë ti kërkojë llogari një qeverie të majtë (ose anasjelltas) sepse ndërmori reforma që bien ndesh me parimet e tij të djathta, reforma pasojat e së cilave ai ndofta i kish parashikuar me kohë. Ky qytetar mund veçse ti kërkojë llogari të njohurit të tij që votoi pro shumicës. Le të shqetësohet ky i fundit nëse qeveria e zgjedhur personalisht prej tij po përmbush premtimet e dhëna.

Mbi aristokracinë dhe funksionin shoqëror të kumarit

1
Les jeux sont faits

Ndonëse nuk ka shifra të sakta (ose së paku autori juaj i dashur nuk i gjen dot), po të nisemi nga anekdotat e panumërta që secili prej nesh mund të tregojë nga jeta e përditshme, gjasat janë që kumari (në gjithë format e tij) tërheq një pjesë aspak të vogël të të ardhurave të Shqiptarëve në përgjithësi, dhe meshkujve shqiptarë në veçanti. Të tmerruar siç mbetemi nga këto histori dëshpërimi ku familje e biznese shkatërrohen për shkak të një vesi me tipare të plota të varësisë psikologjike, është e lehtë të mendohet që kurrgjë të mirë nuk ka sesi ti vijë shoqërisë prej tolerimit ligjor të kumarit. Vështirë që parimet liberale të pinë ujë në këtë rast me publikun e gjerë, cili i sheh qartë këto vuajtje dhe është lehtë i gatshëm të flakë dashurinë e pakët abstrakte për lirinë duke kërkuar ndalimin e plotë apo të pjesshëm të kumarit.

Por ja që duket që, megjithëse askush nuk e ka planifikuar, e megjithëse kumari ka lindur e gjallon në këto përmasa thjesht për shkak të një difekti psikologjik të mendjes njerëzore e aspak për shkak të ndonjë plani kozmik të ndonjë kabali të fshehtë apo edhe qenieje të mbinatyrshme (vështirë që besimtarët ti ngarkojnë Zotit një faturë të tillë si ajo që do sqaroj këtu), ja që sërish kumari kryen një funksion tejet të rëndësishëm në shoqëri: është barriera e fundit, dhe ndofta më e rëndësishmja, që vështirëson hyrjen dhe mbetjen e familjeve të pasura tek klasa sunduese.

Continue reading “Mbi aristokracinë dhe funksionin shoqëror të kumarit”

17 pikëpyetje rreth Reformës në Drejtësi

Më poshtë do përpiqem të cek pak pika të cilat lënë hapësirë për debat rreth së famshmes Reformë në Drejtësi, hapat e para të së cilës u miratuan para pak javësh me ndryshimin e radhës të Kushtetutës. Do përpiqem maksimalisht të shmang konstatime tepër të vlefshme që janë bërë rëndom nga opinionistët e komentatorët shqiptarë, të cilët çuditërisht udhëhoqën një debat të kthjellët e realist mbi mbarë procesin, debat shumë më i mirëpritur së ofensiva e çuditshme propagandistike e ambasadorëve Amerikanë dhe të Bashkimit Europian.

Sidoqoftë, të paqarta autorit tuaj të dashur i mbeten pikat e mëposhtme,

Continue reading “17 pikëpyetje rreth Reformës në Drejtësi”

135.87

Sipas të dhënave të Bankës së Shqipërisë, sot euroja këmbehet mesatarisht me 135.87 Lek, ndërkohë që në 15 Qershor ende këmbehej me 138 Lek, dhe si sot para një viti me 139.44 Lek (kuotë rreth së cilës autori juaj i dashur u gënjye që do qëndronte gjatë). Duke pasur parasysh që vetë Eurozona po vuan prej kohësh nga një mangësi e qartë qarkullimi monetar e megjithatë Leku lejohet të forcohet prej një viti ndaj euros, nuk duhet të çuditen fare as BSh-ja e as FMN-ja që ekonomia shqiptare vijon të vuajë problemet tipike të mungesës së ofertës monetare, kreditë me probleme rriten dhe kreditimi bie. Nuk rezultoi me ndonjë sukses të madh grushti i parë shqiptar i shtetit në shekullin e ri.

Një shembull i rëndomtë i arbitraritetit të pushtetit bashkëkohor

1.jpg

 

Para pak ditësh edhe autorit tuaj të dashur i erdhi radha për të kaluar automjetin nëpër ritualin vjetor të kontrollit të detyrueshëm teknik. Ndonëse prova u kalua me sukses, çka me jep të drejtën të përdor mjetin tim edhe për një vit, mendoni panikun që më ngërtheu kur lexova lajmin pas së cilit qeveria kishte shtrënguar standardet e emetimit të grimcave në të tillë masë që mendohet që deri dhe 80% e automjeteve që sot qarkullojë në Shqipëri nuk do ta kalonin dot kontrollin teknik.

2.jpg

Continue reading “Një shembull i rëndomtë i arbitraritetit të pushtetit bashkëkohor”

Edhe më mbi Brexit-in

BREXIT ahead: UK leaves the EU

Na takon edhe ne në blogun tonë modest të komentojmë bashkë me gjithë internetin ngjarjen më të madhe të vitit e ndofta dhe dekadës, miratimin e daljes së Mbretërisë së Bashkuar nga Bashkimi Europian në referendumin e 23 Qershorit.

 

  1. Cili është pozicioni liberal mbi Brexit-in?

Që ky ishte vendimi i duhur, e që më mirë vonë se kurrë.

 

  1. Si mund ta justifikojmë si vendim liberal daljen nga një treg i stërmadh të mirash, shërbimesh, kapitali dhe pune?

Mund ta justifikojmë lehtë fare me parimin e decentralizimit: me daljen nga BE-ja, Mbretëria e Bashkuar zëvendëson një qeveri të stërmadhe me dy qeveri më të vogla, në terma popullsie dhe territori. Tashmë do mund të ketë konkurrencë rregullatore mes këtyre dy qeverive, çka do sjellë të mirat e mirënjohura të konkurrencës.

 

  1. Bashkimi Europian nuk është qeveri. Logjika e mësipërme nuk qëndron.

Në fusha të gjëra e për shumë qëllime (si rregullimi ekonomik, etj.) Bashkimi Europian i ka marrë tashmë tagret e një qeverie de facto, dhe përditë shton kompetenca të reja në kurriz të qeverive të vendeve anëtare. Kështu, po de facto, largimi i Mbretërisë së Bashkuar nga unioni është e njëjtë me ndarjen nga një shtet i madh.

Continue reading “Edhe më mbi Brexit-in”

Some conclusions from Brexit

  • Most people don’t know what they are talking about. Their interest on the topic started just as the referendum results were announced and their views show a lack of understanding of how EU institutions work and ignorance about the political, economic, legal and cultural consequences of leaving or staying.
  • While rational and constructive arguments were not scarce, both campaigns resorted to fear mongering and scare tactics.
  • This is because it works better than rational arguments, sadly. Most people were convinced by rhetoric and dogmas.
  • The worst of the two was the Remain campaign, however, who with the backing of Hollywood launched a barrage of strawmans trying to assassinate Leave’s character.
  • It’s hard to identify the benefits and costs of Britain leaving the EU.
  • Some benefits include: saving tons of money, avoiding burdensome and silly regulations, freedom to lower VAT, more flexibility with reforming employment laws, etc.
  • Some costs include: temporary but deep monetary and market disturbances, temporary business uncertainty, limited and costly access to the EU markets, severely reduced freedom of movement for people, long and arduous trade negotiations, multiple standard conformity, etc.
  • It’s even harder to tell if benefits outweigh the costs because not all factors can be quantified to be placed on a scale.
  • Benefits probably outweigh the costs because Britain will likely reinstate some good elements of EU (something close to the single market and freedom of movement for some Western European countries) while avoiding the negative aspects of EU.
  • A great deal also depends on how Britain uses this opportunity to reform itself. Just because the UK government won’t have a boss (75% of laws were made in Brussels), the people will. Will they get more personal and economic freedom or less?
  • Whatever happens, the doomsday scenario some people are fretting about is never going to happen. Remember, UK wasn’t born with the EU and its future relationship with it won’t be too different from that of Norway’s and Switzerland’s — who are doing just fine.
  • Leaving EU ≠ isolation. Britain didn’t leave to hide behind Iceland and never, ever see EU again. Britain will continue trading with EU, agreeing on common standards, working on securing peace and safety, etc.
  • This outcome will send a strong signal to EU that it needs to reform itself before it disintegrates. Hollande has already picked up the signal.
  • It’s amusing to watch how traditional enemies of free trade (i.e. Labour, SNP, Greens) campaigned to remain in EU by citing the single market as a benefit.
  • The Remain campaign quickly became a bandwagon for that class of people who think they hold the moral high ground and that everyone else is wrong (read hippy baristas, celebrities, Hollywood, pundits).
  • The Leave campaign faced a huge PR issue: it looks bad because it’s supported by idiots like LePenn, Trump, extreme right-wingers and Communists. Guilt by association.
  • It doesn’t mean the cause is wrong, though.
  • The primary motive behind the Leave campaign was anti-immigration. They see immigration as the cause of Britain’s most ills.
  • This view is almost completely wrong and an easy target for people of low mental faculty. Immigration has always been a scapegoat for problems it has nothing to do with and a thorn in the eurosceptic movement’s ideology.
  • Anti-immigration policies will hit Britain’s economy somewhat, depriving it of the flexible workforce foreigners provide. Remember, only NHS is staffed 26% by non-British doctors. Immigration is good for the economy, not bad, just like free trade is.
  • This doesn’t mean voting to leave was wrong because there are other good arguments for it (see above).
  • Yes, most votes for Leave came from the old and the uneducated but you can’t have it both ways: if you support democracy you must accept it.
  • It’s farcical to see people who swear by democracy blame UK for settling this through a popular referendum.
  • David Cameron is an example of how a politician should act when he/she loses an election or referendum.
  • No, Putin isn’t celebrating. Or if he is, he has no reasons to. First, EU is not a military alliance (it doesn’t have a common foreign policy, let alone defense). NATO is and nothing has changed there. Britain remains as committed as ever to opposing Russian aggression and defending the continent. Furthermore, if the assessment is correct that both Britain and EU will benefit from this cold shower, Russia will face an even stronger foe economically speaking.

Mitet e socializmit shqiptar: pjesa e VI

(pjesë e serisë  1, 2, 3, 4, 5)

1

“Programi i bunkerizimit qe veçse tregues i paranojës së sëmurë të Hoxhës.”

Regjimi gjysmë-shekullor socialist i Hoxhës me shokë ka bërë aq shumë gafa, padrejtësi e idiotësi ndër vite sa është fare e kotë të shtohet kjo listë tepër, tepër e gjatë duke dënuar pa të drejtë edhe ato pak raste kur ky regjim në fakt veproi në mënyrë pak a shumë racionale. Një rast i tillë është pikërisht programi i bunkerizimit të vendit.

Është tashmë de rigeur dënimi i gjerë i këtij programi masiv të ndërmarrë në dekadën e fundit të pushtetit socialist si një fiksim qesharak dhe paranojak në skaj i Hoxhës i cili shihte armiq pas çdo cepi dhe ushtri e flota të gatshme për të përpirë Shqipërinë e vogël pas çdo kilometër kufiri. Dhe në të vërtetë, a nuk u vërtetua natyra qesharake e këtij fiksimi nga fakti që askush nuk e sulmoi realisht Shqipërinë e vogël, me gjithë retorikën tonë të ashpër e të bezdisur si për fuqitë perëndimore ashtu dhe ato lindore?

Ja që ky opinion i prerë e bardh e zi duhet të kualifikohet fuqimisht.

Continue reading “Mitet e socializmit shqiptar: pjesa e VI”

Pasojat e zgjedhjeve në Amerikë për Kosovën

Ky artikull është botuar fillimisht në Sbunker me 11 mars 2016

Një gjë që e bën Amerikën të jashtëzakonshme është ndikimi i përhapur i zgjedhjeve të saj presidenciale. Si superfuqi ekonomike dhe ushtarake me mbi 800 baza anembanë globit, zgjedhjet amerikane kanë aq shumë pasoja për botën saqë është pothuajse e padrejtë që vetëm amerikanët votojnë në to.

Lidhshmëria politike e Kosovës me Amerikën është njëri prej shembujve më të spikatur të këtij ndikimi. Fati i kosovarit të zakonshëm do të përcaktohet më shumë nga ai që zgjidhet President në Amerikë sesa nga posti më i lartë politik në vend. Nëse si kosovarë nuk mund të votojmë në këto zgjedhje, së paku të mendojmë për pasojat e tyre tek ne dhe ta dimë se çka të presim. Continue reading “Pasojat e zgjedhjeve në Amerikë për Kosovën”